Cyclocross bisikleti günlük kullanım için uygun mu?

Selamlar ahali,

"Madem Cyclocross (CX) bisikletleri çamura, çimene meydan okuyan, darbelere dayanıklı safkan yarış makineleri; o zaman ben bunu şehir içinde her gün işe-okula giderken günlük ulaşım için de tepe tepe kullanırım" diye düşünüyor olabilirsiniz. Dışarıdan bakıldığında hırçın, estetik ve hızlı durduğu doğru.

Ancak bir önceki başlıkta incelediğimiz o safkan yarış genetiği yüzünden lafı hiç dolandırmadan net cevabı veriyorum: Cyclocross bisikleti, günlük şehir içi ulaşım için kesinlikle UYGUN DEĞİLDİR; hatta sizi bisikletten soğutma potansiyeli yüksek, mantıksız bir seçimdir.

Gelin, kağıt üstünde harika duran bu fikrin günlük hayatta neden bir mekanik işkenceye dönüştüğünü maddeler halinde masaya yatıralım.

Günlük Ulaşımda Cyclocross Kullanmanın 4 Büyük Çilesi​

1. Hamallık Yaptırmaz (Bagaj ve Çamurluk Deliği Yoktur!)​

Günlük ulaşımın en büyük gereksinimi laptopu, yedek kıyafetleri veya yemeğinizi taşımaktır. Safkan bir Cyclocross kadrosunda bagaj veya çamurluk takabilmeniz için tek bir vida deliği ($eyelets$) bile bulunmaz.

• Sonuç: Her gün sırtınızda ağır bir sırt çantasıyla sürmek zorunda kalırsınız; bu da yazın sırılsıklam terlemenize, kışın ise omurga ağrılarına yol açar. Ayrıca kışın yağmurlu bir günde işe giderken çamurluk takamadığınız için arkanızdan gelen tüm kirli su ve çamur doğrudan sırtınıza, takım elbisenize sıçrar.

2. Agresif Kadro Geometrisi (Bel ve Boyun Ağrısı)​

Cyclocross yarışları maksimum 45-60 dakika sürer. Bu yüzden kadro geometrisi konfor için değil, aerodinamik hız için tasarlanmıştır. Alın borusu çok kısadır ve seleden çok daha aşağıda durur.

• Sonuç: Bisikletin üstünde sürekli öne doğru aşırı eğik, tabiri caizse iki büklüm durursunuz. Sabah akşam trafik keşmekeşinde kafanızı sürekli yukarı kaldırmak zorunda kalmak, bir süre sonra ciddi boyun, sırt ve el bileği ağrılarına sebep olur. Günlük ulaşımda aradığımız o rahat, dik oturuş pozisyonunu CX size asla vermez.

3. İnce ve Dişli Lastik Sınırı (​

CX kadroları UCI kuralları gereği en fazla $33\text{ mm}$ lastik genişliğine izin verecek şekilde dar çatallarla üretilir. Üzerindeki lastikler de çamuru tutması için derin dişlidir.

• Sonuç: Şehir içi asfaltta o dişli lastiklerle sürerken hem gereksiz bir sürtünme direnciyle karşılaşır ve çabuk yorulursunuz hem de lastiklerden sürekli "vınlama" sesi gelir. Lastiği değiştirmek isteseniz bile kadro dar olduğu için araya gravel’lar gibi konforlu $38\text{ mm}$ veya $40\text{ mm}$ kalınlığında, darbe emici pürüzsüz bir şehir lastiği takamazsınız. Türkiye yollarındaki sert çukurları doğrudan poponuzda hissedersiniz.

4. "Hiperaktif" Sürüş Karakteri (Trafikte Denge Stresi)​

Cyclocross bisikletlerinin ön ve arka tekerlek mesafesi ($wheelbase$) virajları keskin dönebilmesi için çok kısadır.

• Sonuç: Bisiklet çok asabidir ve en ufak bir gidon hareketine anında tepki verir. Trafikte yavaş gitmeniz gereken dur-kalk anlarında, yayaların arasına girdiğinizde veya düşük hızlarda dengede kalmak gravel veya şehir bisikletlerine göre çok daha zordur. Sürekli tetikte olmak insanı zihnen de yorar.

Net Özet: Ne Yapmalı?​

Eğer elinizde halihazırda bir Cyclocross bisikleti varsa ve "Bunu değerlendirmek zorundayım" diyorsanız; üzerine ancak maşaya kelepçeli çamurluklar takarak ve lastikleri $32\text{ mm}$ pürüzsüz ($slick$) şehir lastikleriyle değiştirerek durumu biraz olsun katlanılabilir hale getirebilirsiniz.

Ama günlük ulaşım amacıyla sıfırdan bisiklet alacaksanız ve dropbar (eğri gidon) istiyorsanız; CX yerine kesinlikle tüm çamurluk/bagaj deliklerine sahip, geniş lastikli ve konforlu geometri sunan bir Gravel veya düz gidonlu bir Şehir/Fitness bisikleti almalısınız.

Aranızda şehir içinde inatla Cyclocross kullanan, "Yok moruk ben sırt çantama da razıyım, bu asabiyet hoşuma gidiyor" diyen sert sürücüler var mı? Deneyimlerinizi alt yorumlarda çarpıştırın!