Çağdaş LALE
Kullanıcı
Puan
3
Çözümler
0
24 Saatlik Tablet Destekli Açlık Denemesi – Vücudumda Neler Oldu?
Dün 24 saatlik bir açlık denemesi yaptım. Gıda yoktu, sadece su içtim. Suyun içine bir adet elektrolit (izotonik) tablet ekledim.
Ayrıca kafein de almadım.
Yani bu hem bir açlık denemesi hem de bir kafein molası oldu.
Ama amaç sadece aç kalmak değildi. Biraz sadeleşmek, bedeni resetlemek ve otofajiyi devreye sokmaktı.
Aslında yaptığım şeyin adını belki de “tablet destekli açlık” koyabiliriz. Çünkü elektrolit desteği sayesinde süreci daha dengeli geçirdim.
Bu oruçtan birkaç beklentim vardı:
• Nefs terbiyesi
• İnsülin sistemini dinlendirmek
• Kafein toleransını azaltmak
• Otofajiyi desteklemek
Otofaji kısaca şudur:
Vücut dışarıdan enerji gelmediğinde sadece yağ yakmaz,
aynı zamanda hasarlı ve işe yaramayan hücre parçalarını da geri dönüştürür.
Bir nevi hücresel temizlik.
Vücut şöyle der:
“Yeni kaynak yok, o zaman içeriyi toparlayayım.”
Peki açlık sürecinde neler deneyimledim?
Metabolizmam bir noktadan sonra gerçekten yavaşladı.
Bunu hareketlerimin yavaşlamasından ve zihnimin sakinleşmesinden net olarak hissettim. Ruhuma bir dinginlik geldi.
Ara ara üşümeler oldu, bu beklediğim bir şeydi. Çünkü açlık sırasında vücut tasarruf moduna geçiyor ve kanı hayati organlara yönlendiriyor.
Ama şunu belirtmekte fayda var:
Büyük bir halsizlik, baş dönmesi gibi olumsuz bir durum benim için olmadı. Elektrolit desteğinin bunda payı büyük.
Gün içinde bir şeyler yemek, aralarda atıştırmak, çay kahve tüketmek; aslında bedenimi hatta belki de daha fazla zihnimi yoruyormuş. Açlıkta zihin sadeleşiyor.
Hatta şunu düşündüm:
Belki de oruç tutan insanlar bazı işlerde daha verimli çalışabiliyor. Çünkü dikkat dağınıklığı azalıyor, kafa daha net oluyor.
Bu deneyimden sonra şuna karar verdim:
Bu 24 saatlik açlığı antrenman planlamamda özellikle dinlenme haftalarına koyacağım.
Zaten o haftalarda yük azalıyor, vücut toparlanmaya giriyor.
Açlıkla birlikte hem hücresel temizlik destekleniyor hem de zihinsel olarak sadeleşme oluyor.
Yani bunu bir zorlanma değil, bir toparlanma aracı olarak kullanmayı planlıyorum.
Bu deneyim bana açlığın sadece bir yoksunluk değil, doğru yapıldığında bir arınma olabileceğini gösterdi.
Dün 24 saatlik bir açlık denemesi yaptım. Gıda yoktu, sadece su içtim. Suyun içine bir adet elektrolit (izotonik) tablet ekledim.
Ayrıca kafein de almadım.
Yani bu hem bir açlık denemesi hem de bir kafein molası oldu.
Ama amaç sadece aç kalmak değildi. Biraz sadeleşmek, bedeni resetlemek ve otofajiyi devreye sokmaktı.
Aslında yaptığım şeyin adını belki de “tablet destekli açlık” koyabiliriz. Çünkü elektrolit desteği sayesinde süreci daha dengeli geçirdim.
Bu oruçtan birkaç beklentim vardı:
• Nefs terbiyesi
• İnsülin sistemini dinlendirmek
• Kafein toleransını azaltmak
• Otofajiyi desteklemek
Otofaji kısaca şudur:
Vücut dışarıdan enerji gelmediğinde sadece yağ yakmaz,
aynı zamanda hasarlı ve işe yaramayan hücre parçalarını da geri dönüştürür.
Bir nevi hücresel temizlik.
Vücut şöyle der:
“Yeni kaynak yok, o zaman içeriyi toparlayayım.”
Peki açlık sürecinde neler deneyimledim?
Metabolizmam bir noktadan sonra gerçekten yavaşladı.
Bunu hareketlerimin yavaşlamasından ve zihnimin sakinleşmesinden net olarak hissettim. Ruhuma bir dinginlik geldi.
Ara ara üşümeler oldu, bu beklediğim bir şeydi. Çünkü açlık sırasında vücut tasarruf moduna geçiyor ve kanı hayati organlara yönlendiriyor.
Ama şunu belirtmekte fayda var:
Büyük bir halsizlik, baş dönmesi gibi olumsuz bir durum benim için olmadı. Elektrolit desteğinin bunda payı büyük.
Gün içinde bir şeyler yemek, aralarda atıştırmak, çay kahve tüketmek; aslında bedenimi hatta belki de daha fazla zihnimi yoruyormuş. Açlıkta zihin sadeleşiyor.
Hatta şunu düşündüm:
Belki de oruç tutan insanlar bazı işlerde daha verimli çalışabiliyor. Çünkü dikkat dağınıklığı azalıyor, kafa daha net oluyor.
Bu deneyimden sonra şuna karar verdim:
Bu 24 saatlik açlığı antrenman planlamamda özellikle dinlenme haftalarına koyacağım.
Zaten o haftalarda yük azalıyor, vücut toparlanmaya giriyor.
Açlıkla birlikte hem hücresel temizlik destekleniyor hem de zihinsel olarak sadeleşme oluyor.
Yani bunu bir zorlanma değil, bir toparlanma aracı olarak kullanmayı planlıyorum.
Bu deneyim bana açlığın sadece bir yoksunluk değil, doğru yapıldığında bir arınma olabileceğini gösterdi.
